يكديگر ( چنان كه قرآن مىگويد مفصلات ) صورت گرفت ، تا مهلت كافى براى تفكر و تنبه و بيدارى داشته باشند . قابل توجه اينكه در روايات مىخوانيم كه اين بلاها تنها دامان فرعونيان را مىگرفت و بنى اسرائيل از آن بر كنار بودند ، شك نيست كه اين يك نوع اعجاز بوده ، اما قسمتى از آن را مىتوان با توجه به نكته زير توجيه علمى نمود ، زيرا مىدانيم در كشورى با مشخصات مصر ، بهترين نقطه زيبا و مورد توجه همان دو طرف شط عظيم نيل بوده است كه در اختيار فرعونيان و قبطيها قرار داشت ، قصرهاى زيبا و خانه‌هاى مجلل و باغهاى خرم و مزارع آباد را در همين منطقه مىساختند و طبعا به بنى اسرائيل كه بردگان آنها بودند ، از زمينهاى دور افتاده و بيابانها و نقاط كم آب ، سهمى مىرسيد . طبيعى است هنگامى كه طوفان و سيلاب برخاست ، از همه نزديكتر به كام خطر دو طرف شط عظيم نيل بوده و همچنين قورباغه‌ها از شط برخاستند و اثر خونابه شدن شط قبل از همه در خانه‌هاى فرعونيان نمايان شد ، و اما ملخ و آفات نباتى نيز در درجه اول متوجه نقاط سرسبزتر و پربركتتر مىشود . آنچه در آيات فوق گفته شد ، در تورات كنونى ، نيز آمده است ، ولى تفاوتهاى قابل ملاحظه اى با محتويات قرآن دارد ( به سفر خروج فصل هفتم تا دهم تورات مراجعه كنيد ) .